| Abstract: | Η παρούσα εργασία διαλαμβάνει το νομικό και πολιτικό έλεγχο που η «πόλη-κράτος» των Αθηνών της κλασικής περιόδου επεφύλασσε στους κρατικούς άρχοντες και αξιωματούχους της. Κατ’ αρχάς, προσδιορίζεται η ακριβής έννοια της ιδιότητας του «άρχοντος» και ακολουθεί η αναφορά κάποιων γενικών θεσμικών διατάξεων που αφορούσαν τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του θεσμού των αρχόντων στην κλασική Αθήνα, όπως η διαδικασία της επιλογής τους, οι γενικοί κανόνες λειτουργίας τους, καθώς και οι βασικές αρμοδιότητες των σημαντικότερων αξιωματούχων. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται το νομικό και θεσμικό πλαίσιο του συστηματικού και διαρκούς ελέγχου των αρχόντων στο σύνολό του (τακτικός-έκτακτος έλεγχος), ξεκινώντας την περιγραφή μας από τον τρόπο συγκρότησης του τακτικού ελέγχου κατά την επάλληλη διάκρισή του σε τρία χρονικά στάδια (πριν από την ανάληψη των δημόσιων καθηκόντων, διαρκούσης της θητείας, και, τέλος, κατά την παράδοση του κρατικού αξιώματος), ενώ έπεται η παρουσίαση του έκτακτου ελέγχου μέσω της άσκησης των δημόσιων αγωγών και των δικαστικών διαδικασιών που τον ενεργοποιούσαν.
The present essay deals with the legal and political control that the city-state of Athens held over the state magistrates and dignitaries during the classical era. Initially, defined the exact meaning of the quality of the magistrate and follows the report of some general statutory terms that concerned the manner of organization and functioning of the magistrate institution in classical Athens, such as the process of their choice, the general rules of their functioning, as well as the basic competence of the most outstanding dignitaries. Next, there is the legal and statutory framework of systematic and continuous control over the magistrates as a whole (regular-extraordinary control), starting our description with the way of structure of the regular control while successively distinguished in three-time stages (before the entry into office, during their tenure and finally at the end of their period of office), whereas the presentation of extraordinary control follows via the practice of juridical proceedings that would activate him. |