| Abstract: | Η αναπτυξιακή διαταραχή του κινητικού συντονισμού είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή όπου το ποσοστό της, αναπτύσσεται συνεχώς. Οι επιπτώσεις της αναπτυξιακής διαταραχής του κινητικού συντονισμού επηρεάζουν και τους τρεις τομείς της ανθρώπινης ανάπτυξης, το κινητικό, συναισθηματικό και ακαδημαϊκό τομέα. Κάθε δυσλειτουργία του κινητικού τομέα έχει αρνητική επίδραση και στους δύο άλλους τομείς, η οποία πολλές φορές εμμένει και στην ενήλικη ζωή. Για το λόγο αυτό εξετάστηκαν 200 παιδιά, μαθητές νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων του νομού Θεσσαλονίκης. Χωριστήκαν σε δύο ομάδες, σύμφωνα με την ηλικία. Η Α ομάδα περιελάμβανε 83 παιδιά ηλικίας 5-7 ετών και η Β ομάδα 117 παιδιά ηλικίας 7-9 ετών. Πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις με δύο κινητικά τεστ το Bruiniks Oseretsky Test of Motor Proficiency-2 και το Movement Assessment Battery for Children-2. Από τα αποτελέσματα φάνηκε ότι η ΑΔΣΚ είναι ένα φαινόμενο υπαρκτό στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον. Σύμφωνα με την έρευνα το 10-16% των παιδιών ηλικίας 5-9 ετών εμφανίζουν διαταραχές του κινητικού συντονισμού κάτι που συμφωνεί με τα δεδομένα παγκοσμίως. Ακόμα από τη στατιστική επεξεργασία φάνηκε ότι οι παράγοντες ηλικία και φύλο δεν επηρεάζουν την ΑΔΣΚ, ενώ επηρεάζουν τις χαμηλές κινητικές επιδόσεις. Επιπλέον βρέθηκε ότι όλα τα παιδιά που έχουν χαμηλές κινητικές επιδόσεις δεν εμφανίζουν και ΑΔΣΚ. Επιπρόσθετα, υπάρχουν κάποιες δεξιότητες που ενοχοποιούνται για ΑΔΣΚ. Και πιο συγκεκριμένα, η λεπτή κινητικότητα δεν σχετίζεται με την ΑΔΣΚ. Το ίδιο ισχύει και για την συναρμογή του σώματος και την αδρή κινητικότητα. Σε αντίθεση με τα παραπάνω είναι η επιδεξιότητα των άνω άκρων όπου σύμφωνα με τα αποτελέσματα μπορεί να ενοχοποιηθεί για AΔΣΚ. Έτσι, λοιπόν η διάγνωση της ΑΔΣΚ σε μικρή ηλικία (5-9 έτη) έχει καλύτερο προσδόκιμο αντιμετώπισης καθώς επιδέχεται παρέμβαση μέσω κατάλληλων προγραμμάτων άσκησης. Η έγκαιρη αντιμετώπιση στις μικρές ηλικίες αποτελεί χρήσιμο εφόδιο και στις μεγαλύτερες ηλικίες. Η ανίχνευση των προβλημάτων της κίνησης στην νηπιακή και προσχολική ηλικία είναι απαραίτητη, λόγω ότι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των παιδιών. Χρησιμοποιώντας την κίνηση το παιδί μπορεί να ‟εξερευνήσει’’ τον εαυτό του και το περιβάλλον του. Επιπλέον, η μελέτη της κινητικής ανάπτυξης του παιδιού χρησιμεύει για την καλύτερη κατανόηση της συνολικής ανάπτυξης. Η σωστή ενημέρωση και παρακολούθηση στην προσχολική ηλικία, είναι η καλύτερη θεραπεία για την αποφυγή κινητικών προβλημάτων σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Developmental Coordination Disorder is a disorder which is constantly increasing. The fallouts of Developmental Coordination Disorder affect all three areas of human development; the motor, emotional and academic. Every malfunction in the motor area has a negative effect on the other two areas; an effect which persists in adulthood.The purpose of this particular research project is to examine Coordination Disorder diagnosed in children aged between 5 and 9, who demonstrate poor motor skills regarding the indexes of fine and gross motor skills of motor proficiency. The research involved 200 children of different schools of The Prefecture of Thessaloniki. All children are aged between 5 and 9 and they were divided into two age groups for the needs of the study. Nowadays, even though quite a few researches on motor clumsiness have been carried out in Greece, many questions remain unanswered. The results proved that DCD is an existing phenomenon in the Greek school environment. According to the research 10-16% of children aged 5 to 9 demonstrate coordination disorder, a fact that agrees with the worldwide data that 6-15% of the school environment faces such problems (Martinez, Giordani, Ryan, Ashton –Miller and Polatajko,2000, Summers, Larkin and Dewey, 2008). Moreover, the statistical analysis showed that age and gender factors do not affect DCD (F(56,110)= 908, p=65, F(1,110)=000, p= 98 respectively), while they affect poor motor skills (age (F(56,110)=2,178, p= 00, gender F(1,110)= 5,49, p=01). It was also found that not all children who have poor motor skills demonstrate DCD. Among the 83 children of the first age group, 14 children exhibit poor motor skills and only five of them (6%) have DCD. In the second age group the percentage is even lower; only 3,4% of the children with poor motor skills are at risk of DCD. Moreover, there are some skills that are to be blamed for DCD. More specifically, fine motor skills (the ability of reaction to visual stimulus and visual motor testing) do not associate with DCD (R=0,02, F(1,98)= 0,08, p= 76). Any malfunction in this particular area doesn’t mean that it is caused by DCD. It may be a result of something else. The same happens in the body coordination (R=0,09, F(1,198)=1,70, p= 19) and gross motor skills (R= 0,12, F(1,198)=3,08, p=08). In contrast to the above, it is the manual coordination that according to the results (R=0,20, F(1,198)= 8,54, p= 00) can be blamed for DCD.There is no such research in Greece that tests motor clumsiness in combination with low skills at these particular ages, which are especially important since many skills mature and then a lower increase or stabilization is followed; plus the fact that these are ages that can easily receive intervention so that problems in adulthood are prevented. |
guest ::
login
